Tuesday, September 16, 2014

This is how #Rumi introduces himself

Here is the original poem of Rumi in Persian followed by what I understood and could describe in English:

چه تدبیر ای مسلمانان  که من خود را نمیدانم.
نه ترسا نه یهودم من  نه گبر و  نه مسلمانم
نه   شرقیم  نه   غربیم   نه   بریم   نه   بحریم
نه  از  ارکان  طبیعیم  نه  از  افلاک    گردانم
نه از هندم  نه از چینم  نه  از بلغار  و سقسینم
نه از  ملک  عراقینم نه  از  خاک    خراسانم
نه   از  خاکم  نه از آبم   نه از   بادم نه از آتش
نه از عرشم نه از فرشم نه ازکونم نه از کانم
نه  از  دنیا   نه از عقبی  نه از  جنت  نه  از دوزخ
نه از آدم  نه از حوا   نه از فردوس  و رضوانم
هوالاول    هوالاخر     هوالظاهر      هوالباطن
که من جز هو  و  یا من هو کس دیگر نمیدانم
مکانم لا مکان باشد      نشانم بی نشان باشد
نه تن باشد نه جان باشد  که من از جان جانانم


Short of thoughts I am, as I don’t know myself! My fellow Muslims!
Neither a god fearing man, nor a Jewish, nor Zoroastrian nor Muslim!

Neither from the east nor the west, neither of shores nor oceans,
Neither from elements of nature, nor from the spinning universe

Neither from China or India, nor from Turk or Bulgaria
Neither from land of Iraq, nor from Khorasan's soil,

Neither from water or fire, nor from wind or soil,
Neither of skies or earth, nor of minerals or existence,

Neither of this world nor the past, neither of  heaven nor the hell,
Neither from Adam and Eve, nor from paradise and its gardens

The first is God, the last is God, his visible signs and invisible is God
Whereas I don't know anyone but "God or from God"

My location is nowhere, my identity is unknown, 
Neither body nor soul, I am but from soul of souls!

No comments:

Post a Comment